MacDisplay 4.0: Twój iPad i iPhone jako drugi ekran Maca, a Twój iPhone sklonowany na Macu
MacDisplay powstał, by dać drugie życie ekranowi Maca, którego już masz. W wersji 4.0 to samo dotyczy Twojego iPada i iPhone’a: z nową bezpłatną aplikacją stają się rozszerzonym ekranem Twojego Maca, przez kabel albo Wi-Fi. A Twój Mac uczy się pokazywać podłączonego kablem iPhone’a w oknie, także w Unii Europejskiej.
MacDisplay 4.0 rozszerza ekran Twojego Maca na innego Maca, iPada albo iPhone’a.
Aplikacja na iPhone’a i iPada jest bezpłatna, a licencji potrzebuje tylko Mac, który rozszerza: 29,99 € + VAT jednorazowo, jak dotąd, z wersją bezpłatną, która nigdy nie wygasa. Wersja 4.0 dodaje też Klonowanie iPhone’a i iPada w oknie na Macu, bezpłatne i dostępne w Unii Europejskiej, sterowanie Makiem z telefonu i gotowy do użycia monitor na pendrivie. Aby służyć za ekran, Mac potrzebuje macOS 10.15, a iPad lub iPhone iOS 15; Mac, który rozszerza, potrzebuje macOS 12.3 lub nowszego.
To największa aktualizacja od początku MacDisplay i dotyczy funkcji, od której wszystko się zaczęło: rozszerzonego ekranu. Przebudowaliśmy sposób, w jaki urządzenia się odnajdują i łączą, i przenieśliśmy ten sam rozszerzony ekran na iPada i iPhone’a. Poniżej opisujemy, co się zmienia, funkcja po funkcji, i co pozostaje bez zmian: cena, licencja i wersja bezpłatna.
Użyj iPada albo iPhone’a jako drugiego ekranu Maca
Z nową aplikacją MacDisplay na iPhone’a i iPada, bezpłatną w App Store, iPad staje się dodatkowym ekranem Twojego Maca: przeciągasz na niego okna, w Ustawieniach systemowych wybierasz, po której stronie stoi, i pracujesz jak z prawdziwym monitorem. Łączy się swoim kablem USB albo przez Wi-Fi. iPhone działa tak samo, na te chwile, gdy wystarczy Ci mały ekran obok laptopa.
Urządzenie potrzebuje iOS albo iPadOS 15 lub nowszego, więc iPady i iPhone’y sprzed kilku lat w zupełności wystarczą, i nie musi być zalogowane na to samo konto Apple co Mac. Na iPadzie ani na iPhonie nie ma nic do kupienia: licencję wykorzystuje Mac, który rozszerza, jak zawsze.
Na rozszerzonym ekranie Twój palec jest wskaźnikiem: stuknięcie to kliknięcie, dwa palce klikają prawym przyciskiem i przewijają, zsunięcie palców powiększa, a gdy przytrzymasz palec nieruchomo, pojawia się lupa, dzięki której trafisz dokładnie w punkt. Apple Pencil jest precyzyjny od pierwszego dotknięcia. Po każdym geście wskaźnik Maca wraca na swoje miejsce, więc ten, kto pracuje przy Macu, dalej korzysta ze swojej myszy. Ekran jest zawsze w poziomie, wielkość tekstu i ikon wybierasz na Macu w zębatce obok urządzenia, a do obsługi dotykiem macOS prosi o uprawnienie Dostępność.
Jeśli Sidecar okazał się dla Ciebie niedostępny, porównanie znajdziesz w naszym przewodniku Alternatywa dla Sidecar: dowolny iPad, iPhone albo inny Mac jako drugi ekran.
Rozszerzony ekran od nowa: jedna lista, jeden przycisk
Do wersji 3 każdemu Macowi trzeba było wskazać jego rolę: „Become a monitor” na jednym, „Extend screen” na drugim. W 4.0 nie wybiera się roli. Mac z otwartym MacDisplay jest już dostępny, a w głównym oknie sekcja „Rozszerzony ekran” pokazuje urządzenia, które mogą być Twoim ekranem, każde z połączeniem, którego by użyło: kabel Thunderbolt, Ethernet, kabel USB albo Wi-Fi. Obok każdego jest jeden przycisk, „Rozszerz”. Ten sam Mac może dziś rozszerzać, a jutro służyć za ekran, bez żadnej konfiguracji.
Przy pierwszym połączeniu na obu ekranach pojawia się te same sześć cyfr: porównaj je i wybierz „Zawsze pozwalaj”. Od tej pory ekran uruchamia się sam, z pięciosekundowym powiadomieniem na urządzeniu, które służy za monitor. „Nie pozwalaj” dotyczy tylko tego razu, „Zablokuj” jest zapamiętywane, a lista „Kto może używać tego Maca jako ekranu” pozwala zmienić zdanie, kiedy chcesz. Z klawiatury wystarczy ⌘⇧E: otwiera się lista urządzeń, wybierasz jedno i naciskasz Return. Skrót ⌘⇧M już nie istnieje.
Każde urządzenie ma własną zębatkę: rozdzielczość, ustawienie wstępne, jakość i liczbę klatek na sekundę wybiera się dla każdego ekranu, a macOS pamięta, gdzie go umieszczono. Domyślnie jest 60 klatek na sekundę; jeśli starszy Mac ledwo nadąża z ich rysowaniem w 4K albo 5K, aplikacja proponuje przejście na 30. Między dwoma Makami zalecanym połączeniem nadal jest kabel, a MacDisplay sam go znajduje; aby użyć Wi-Fi, zaznacz „Używaj też Wi-Fi” na obu.
To wydanie wprowadza też jedną prostą zasadę między funkcjami. Mac, który służy za ekran, robi tylko to: klawiatura i mysz, przesyłanie plików i klonowanie są na nim wstrzymane i wznawiają się same po zakończeniu sesji. Mac, który rozszerza, zachowuje wszystko włączone.
Pełne kroki, z wideo, znajdziesz w naszych przewodnikach o używaniu starego iMaca jako drugiego monitora i o używaniu MacBooka jako drugiego monitora.
Klonowanie iPhone’a i iPada na Macu, także w UE
Podłącz iPhone’a albo iPada do Maca jego kablem USB, kliknij „Klonuj na Macu”, a jego ekran pojawi się w oknie, z dźwiękiem, w 60 klatkach na sekundę. Na telefonie nie potrzeba żadnej aplikacji: MacDisplay korzysta z tego samego portu co QuickTime, dlatego macOS prosi o uprawnienia Kamera i Mikrofon. Urządzenie musi być odblokowane i musi ufać komputerowi. Możesz mieć otwartych kilka urządzeń naraz, każde w osobnym oknie.
Służy do oglądania, a nie do sterowania: telefon nadal obsługujesz na telefonie. Przydaje się podczas demonstracji, lekcji, prezentacji albo po prostu, by mieć oko na iPhone’a podczas pracy. Jest bezpłatne dla wszystkich, bez limitów czasu, nawet w wersji bezpłatnej. I działa w Unii Europejskiej, gdzie według strony wsparcia Apple funkcja Klonowanie iPhone’a od Apple nie jest obecnie dostępna.
Steruj Makiem z iPhone’a i wysyłaj pliki przez kabel
Ta sama aplikacja zamienia ekran telefonu w gładzik i klawiaturę Maca: jeden palec porusza wskaźnikiem, dwa palce przewijają, a klawiatura podąża za układem Twojego Maca. Do wyboru jest trzydzieści siedem układów, z podpowiedziami iOS dla chińskiego, japońskiego i koreańskiego. Działa przez Wi-Fi albo kabel USB, uruchomisz ją też z aplikacji Skróty albo z Centrum sterowania i jest bezpłatna, bez limitów czasu.
Pliki przechodzą teraz także przez kabel USB, w obu kierunkach: z telefonu przez Udostępnij → MacDisplay w dowolnej aplikacji, a z Maca po wybraniu urządzenia w „Wyślij do”. Między dwoma Makami przesyłanie plików jest takie, jakie znasz, przez Thunderbolt albo Ethernet; za pierwszym razem porównujesz sześć cyfr na obu ekranach, tak jak przy rozszerzonym ekranie, a powiadomienie na Macu mówi, jak poszło każde przesyłanie. Nasze przewodniki o przesyłaniu plików między dwoma Makami i o sterowaniu dwoma Makami jedną klawiaturą i myszą są aktualne dla wersji 4.0.
Quick Monitor: drugi ekran na pendrivie
Quick Monitor to ta część MacDisplay, która służy za ekran, w wersji mieszczącej się na pendrivie. Za pomocą „Przygotuj pendrive’a…” (⌘E) kopiujesz ją na dowolny pendrive albo wysyłasz przez AirDrop. Na drugim Macu niczego się nie instaluje: podłącz pendrive, kliknij dwukrotnie, potwierdź sześć cyfr i ten Mac jest Twoim drugim ekranem na czas sesji. Po zakończeniu zamyka się sam i na Macu gospodarza nic nie zostaje. Przydaje się z MacBookiem kolegi, w sali konferencyjnej albo na Macu, na którym nie można instalować aplikacji; wymaga macOS 10.15 lub nowszego i jest bezpłatny, bo licencję zawsze wykorzystuje Mac, który rozszerza.
Asystenci AI i Siri mogą teraz rozszerzać ekran
Od wersji 3.0.2 Claude, ChatGPT i inne zgodne aplikacje mogą łączyć się z MacDisplay. W 4.0 robią więcej: rozszerzają ekran na wskazane urządzenie, uruchamiają klonowanie iPhone’a, przygotowują pendrive z Quick Monitor i czytają przewodnik w Twoim języku, by pomóc, gdy coś nie działa. Jeśli potrzebujesz wsparcia, włączają dziennik diagnostyczny i przygotowują e-mail, który Ty sprawdzasz i wysyłasz. Każde działanie prosi o Twoją zgodę na ekranie, a Ty decydujesz, co może robić każdy asystent.
Siri też nadąża za nowym rozszerzonym ekranem: na Macu, po dodaniu frazy do Siri, „Hey Siri”, a potem „Rozszerz ekran” pyta teraz, na które urządzenie. W wersji bezpłatnej asystenci mogą się łączyć, czytać i przygotować raport dla pomocy technicznej; pozostałe ich działania są częścią licencji.
Nowy przewodnik, 33 języki i starsze Maki
Przewodnik w aplikacji został napisany od nowa: sekcja dla każdej funkcji, prawdziwe zdjęcia okien w Twoim języku, wyszukiwanie i sekcja „Gdy coś nie działa”, która odpowiada dokładnie tymi słowami, które czytasz w oknie. Na końcu każdej sekcji znajdziesz nowe poradniki wideo.
MacDisplay mówi teraz w 33 językach na Macu i w 36 na iPhonie i iPadzie: otwiera się w języku systemu, a język możesz zmienić w menu obok „?”. Wsparcie e-mailowe pozostaje po angielsku i po włosku. Zgodność też jest szersza: jako ekran wystarczą Maki Intel od 2012 roku z macOS 10.15 Catalina, a także każdy Mac z Apple Silicon aż do najnowszego modelu. Rozszerzanie nadal wymaga macOS 12.3 lub nowszego. Jeśli masz iMaca, nasza lista model po modelu od razu powie Ci, czy Twój może być ekranem.
- Wersja
- 4.0
- Data wydania
- 16 listopada 2026
- Nowości
- iPad i iPhone jako rozszerzony ekran · Rozszerzony ekran od nowa, z parowaniem sześcioma cyframi · Klonowanie iPhone’a i iPada · Sterowanie Makiem z iPhone’a · Pliki przez kabel USB · Quick Monitor na pendrivie · Asystenci AI · Nowy przewodnik · 33 języki
- Wymagania
- macOS 12.3 lub nowszy na Macu, który rozszerza · macOS 10.15 lub nowszy na Macu używanym jako ekran · iOS 15 lub nowszy na iPadzie i iPhonie
- Cena
- 29,99 € + VAT jednorazowo · bezpłatna aplikacja na iPhone’a i iPada · wersja bezpłatna bez daty wygaśnięcia
Co się nie zmienia: cena, licencja i wersja bezpłatna
Cena to nadal 29,99 € + VAT jednorazowo, bez subskrypcji i z aktualizacjami w cenie: jeśli masz już licencję, 4.0 nic Cię nie kosztuje. Jedna licencja obejmuje do trzech Maców, które rozszerzają swój ekran, sterują innym Makiem albo wysyłają pliki. Strona odbierająca nie potrzebuje licencji i nie ma limitów: Maców, iPadów czy iPhone’ów służących za ekran, sterowanych Maców i urządzeń odbierających pliki może być tyle, ile chcesz.
Wersja bezpłatna nigdy nie wygasa i działa jak dotąd: rozszerzony ekran oraz klawiatura i mysz w blokach po 10 minut, z 60 sekundami oczekiwania między blokami i łącznie 60 minutami dziennie, oraz 2 GB plików dziennie. Wszystko zeruje się o północy i jest liczone tylko na Macu, który rozszerza, steruje albo wysyła. Klonowanie iPhone’a i sterowanie Makiem z telefonu są bezpłatne, bez limitów.
Jak zaktualizować do MacDisplay 4.0
Jeśli już korzystasz z MacDisplay, aktualizacja przychodzi w aplikacji: otwórz ją i zaakceptuj aktualizację, gdy pojawi się propozycja, albo pobierz MacDisplay ponownie ze strony. Twoja obecna licencja dalej działa. Aplikacja na iPhone’a i iPada pochodzi z App Store.
Jedna rzecz, o której trzeba wiedzieć najpierw: 4.0 nie współpracuje z wcześniejszymi wersjami, bo zmienił się sposób, w jaki urządzenia się odnajdują i rozpoznają. Zaktualizuj MacDisplay na każdym Macu, którego używasz, także na tym, który służy za ekran; jeśli któryś został w tyle, aplikacja od razu Ci to powie. Przy pierwszym połączeniu po aktualizacji pojawi się prośba o sześć cyfr: tylko raz. A jeśli używasz pendrive’a z Quick Monitor, przygotuj go ponownie w 4.0.
Najczęściej zadawane pytania
Czy mogę użyć iPada jako drugiego monitora Maca bez Sidecar?
Tak. Z MacDisplay 4.0 i bezpłatną aplikacją na iPada iPad z iPadOS 15 lub nowszym staje się rozszerzonym ekranem Twojego Maca, przez kabel USB albo Wi-Fi. Mac i iPad nie muszą mieć tego samego konta Apple, a Mac, który rozszerza, potrzebuje macOS 12.3 lub nowszego.
Czy mogę użyć iPhone’a jako drugiego ekranu Maca?
Tak. Ta sama bezpłatna aplikacja działa na iPhonie z iOS 15 lub nowszym: ekran jest w poziomie, Twój palec służy za wskaźnik, a wielkość tekstu wybierasz na Macu.
Czy klonowanie iPhone’a działa w Unii Europejskiej?
Funkcja Klonowanie iPhone’a od Apple nie jest obecnie dostępna w Unii Europejskiej. Z MacDisplay możesz zobaczyć ekran iPhone’a albo iPada w oknie na Macu, z dźwiękiem, podłączając go jego kablem USB: działa także w UE i jest bezpłatne. Pokazuje ekran; telefon nadal obsługujesz na telefonie.
Czy MacDisplay 4.0 działa z wersją 3.0 na drugim Macu?
Nie. Wersje starsze niż 4.0 nie współpracują z 4.0: zaktualizuj MacDisplay na każdym urządzeniu, którego używasz.
Co się stało z „Become a monitor”?
Nie jest już potrzebne. W 4.0 Mac z otwartym MacDisplay jest już dostępny jako ekran: na głównym Macu kliknij „Rozszerz” obok jego nazwy albo naciśnij ⌘⇧E.
Których starszych Maców mogę użyć jako ekranu?
Maców z macOS 10.15 Catalina lub nowszym: w praktyce Maców Intel od 2012 roku i każdego Maca z Apple Silicon. Mac, który rozszerza, potrzebuje macOS 12.3 lub nowszego.
Gaetano Andrea Biocca MacDisplay Opublikowano 16 listopada 2026